Bustalk

Ik zit nog maar nauwelijks in de Flixbus of ik ontdek tot mijn schrik dat ik mijn oortjes niet heb meegebracht. Normaliter breng ik de vele uren in de bus door luisterend naar gesproken krantenartikelen en podcasts. Van lezen word ik misselijk. Zo zonder oortjes, lijken de 24 uur naar Florence ineens best moeilijk door te komen.

Gelukkig zorgt mijn buurvrouw aan de andere kant van het gangpad voor totaal amusement. Ze was me al opgevallen bij het instappen. Een hard geel T-shirt afhangend over één schouder, net iets te rond, mooie koffiekleurige huid, gulle lach, enorme oorbellen en een modieuze zonnebril op haar hoofd.  Luid kwetterend met iedereen om haar heen in het Spaans. Eenmaal in de bus blijkt ze de gesprekken met de mensen om haar heen te alterneren met telefoongesprekken. Zodra ze de telefoon aanneemt verandert ze van een vrolijk Spaans kletsende vrouw in een ingehouden sprekende boze Nederlands sprekende vrouw. Nederlands met een sterk Spaans accent. Regelmatig staat de telefoon op luidspreker en kunnen we ook de andere kant van bet gesprek horen: een Nederlandse man. De zinnen zijn kort en per gesprek lijkt iedere kant maar een of twee zinnen tot zijn of haar beschikking te hebben.



Hij, op dreigende toon: ‘Dus je laat me in de steek?’

Zij, bijna triomfantelijk: ‘Ik laat me door jou niet dwingen, ik ben vertrokken.‘

Of

Hij: ‘Je bent een kakkerlak.’

Zij op flirtende toon: ‘Dus je vindt me een kakkerlak?’  Wanneer ze weer een gesprek beëindigen, voel je bijna het gemis van die ouderwetse telefoon waarbij je met een gebaar van machteloze woede de hoorn op de haak kon gooien. Gedurende de hele reis blijven ze elkaar bellen.

Wanneer ze niet aan de telefoon zit, richt ze zich in eerste instantie tot de Spaanssprekende mensen voor haar in de bus. Als die langzaam stilvallen, begint ze om zich heen te kijken, op zoek naar nieuwe contacten. Ik zorg dat ik haar blik mijd om te voorkomen dat ze met mij een gesprek aanknoopt. Ondertussen komen er uit haar tas eindeloze hoeveelheden voedsel en drank. Royaal biedt ze iedereen om haar heen een greep uit haar familiepakken chips. Na de chips komt een enorme plastic container met goedkope rode wijn uit haar tas. De container is niet van hard plastic maar ziet er meer uit als een grote zak met een rode dop. Zonder een druppel te verspillen schenkt ze een flesje waar ooit ice tea in heeft gezeten halfvol met de wijn. Na de bidon met wijn komt een familiefles cola waarmee de wijn wordt afgetopt. Na de chips en de wijn en nog meer chips, worden we getrakteerd op olijven, ook uit een grote familiepot. Wanneer in Rotterdam een jongen op de stoel naast haar komt zitten, probeert ze hem onmiddellijk te annexeren. Ik hoor hem op gereserveerde toon aangeven dat hij uit Roemenië komt en geen Spaans spreekt.

Bij Antwerpen gebeurt het onvermijdelijke: één moment van onachtzaamheid aan mijn kant en ze vangt mijn blik. Ze prijst mijn onelegante schoenen en steekt van wal over haar restaurants to be in Basel en in Den Haag, waar ik beslist een uitnodiging voor ga krijgen, gelardeerd met verhalen over haar vijf kinderen die verspreid over Columbia, Bulgarije en Nederland wonen om vervolgens over te stappen op de vader van drie van haar kinderen die haar ineens begon te slaan. Paf, ze houdt me haar telefoon voor: een vagina met rode striemen. De hare blijkbaar.  Ik besluit dat het tijd wordt voor een noodgreep. Ik wend me tot de jongen naast haar en vraag hen in het Roemeens of ik goed begrepen heb dat hij uit Roemenië komt. Hij reageert blij verrast. Dat geeft ons beiden een tijd rust.

In Brussel stapt een lange vriendelijke man met een Afrikaans uiterlijk in en gaat naast mij zitten. Zij richt onmiddellijk het woord tot hem in het Arabisch. Het begint met Salaam. Zijn reactie? Met zachte stem zegt hij: I am Christian.’ Later begrijp ik van hem dat zij hem in het Arabisch met een islamgroet heeft toegesproken.

De inhoud van de bidon wijn slinkt in rap tempo. Tijd voor heel harde dansmuziek.

Als ze midden in de nacht in Basel de bus verlaat, vallen we allemaal uitgeput in slaap.